İnsan serbest ve özgür olduğu müddetçe kendi olabilir ve kendini geliştirebilir. Şimdi şöyle bir gözlerimizi kapayalım ve geçmişe dönelim biraz. 6 yaşına geldiğimizde bir kısmımız ana sınıfına gitti. Orada yaşıtlarımızla birlikte sosyalleşir gibi olduk. Ertesi yıl 7 yaşında bir çocukken o tahtadan yapılmış, her tarafımızı ağrıtan sıralarda 3 kişi oturmaya başladık. Öğretmenimiz ders anlattı onu dinledik, o bel ağrıtan sıralarda. Hiç hareket bile edemedik o sıralarda. Öğretmenimizi 45 dk. boyunca çıt çıkarmadan dinlemek mi zordu yoksa o tahta sıraların bir zamandan sonra benim vücuduma çivi gibi batması mı? Oturduğumuz yere ve önümüzdeki masaya mahkum olduk. Şu an düşünüyorum o sıralar bize neler kattı, bizden neler götürdü? Ana sınıfının bize tanıdığı o özgür, serbest ortamdan bir yıl sonra bir çocuk için ağır gelebilecek bir ortama geçmedik mi sizce?